List do rodziców nr 4 („JESIEŃ W LESIE”)

JESIEŃ W LESIE”

Wszystkiego, co naprawdę trzeba wiedzieć

o tym, jak żyć, co robić i jak postępować,

nauczyłem się w przedszkolu…

Robert Fulghum

Drodzy Rodzice!

Dzieci w tym wieku nie mają jeszcze ukształtowanego poczucia odpowiedzialności za siebie i za innych, kierują się przede wszystkim nakazami i zakazami ze strony dorosłych, darząc ich zaufaniem i opierając się na ich autorytecie. W miarę jak zaczynają pojmować zasady sprawiedliwości i obowiązku, wzrasta ich udział w kierowaniu swoim postępowaniem. W jaki sposób dziecko uczy się odpowiedzialności? Nie ma jednej recepty. Dziecko uczy się przede wszystkim w domu, patrząc na dorosłych. Lekcja odpowiedzialności kontynuowana jest nieustannie choćby poprzez wywiązywanie się z prostych codziennych obowiązków. Niezwykle ważne jest, by dorośli ten proces wzrastania w poczuciu odpowiedzialności wspierali i nie wyręczali dziecka, raczej przypominali o obowiązkach, służyli wsparciem, radą, pomagali, pokazywali. Wyręczanie dzieci może doprowadzić do ukształtowania postawy wyuczonej bezradności. Jak dowodzą liczne badania, dzieci, które są wychowywane w poczuciu odpowiedzialności, lepiej radzą sobie w codziennym życiu, mają lepszy kontakt z rówieśnikami i podejmują mądrzejsze decyzje.

Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, odpowiedzialność, samodyscyplina, współdziałanie.

Uczymy tego, co najważniejsze:

  • Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

  • pobudzanie naturalnej ciekawości świata i uczenie (bezpiecznych) sposobów szukania informacji;

  • rozwijanie umiejętności porozumiewania się m.in. poprzez uważne słuchanie, zapamiętywanie i wykonywanie instrukcji; rozwijanie odwagi wypowiadania się, gdy trzeba się podzielić własnymi doświadczeniami i spostrzeżeniami;

  • budowanie poczucia bezpieczeństwa m.in. poprzez przestrzeganie zasad bezpieczeństwa podczas zabaw, rozumienia zasady zachowania ostrożności w zetknięciu z nieznanymi roślinami;

  • budowanie poczucia współodpowiedzialności za środowisko m.in. poprzez wdrażanie do rozumienia własnego wpływu na środowisku i możliwości dbania o nie – rozwijanie postaw proekologicznych.

  • Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

  • rozwijanie sprawności ruchowej, zwinności i zręczności, koordynacji wzrokowo-ruchowej i słuchowo-ruchowej;

  • rozwijanie spostrzegawczości i pamięci wzrokowej oraz organizowanie pola spostrzeżeniowego m.in. poprzez: skupianie uwagi na obrazku, uzupełnianie ilustracji nalepkami zgodnie z instrukcją, odwzorowywanie obrazka; poznanie graficznego obrazu podpisów do obrazków (np. las, klocki, flet, dom) z określaniem wyrazu najkrótszego i najdłuższego;

  • wspomaganie rozwoju mowy i umiejętności wypowiadania się; wzbogacanie słownika; rozwijanie umiejętności dostrzegania i określania różnic między zwierzętami; ćwiczenie prawidłowej artykulacji dźwięków z, sz;

  • rozbudzanie zainteresowania czytelnictwem m.in. poprzez słuchanie czytanych przez nauczyciela opowiadań i rozmowę na temat wysłuchanego tekstu oraz wskazanie na książkę jako źródło wiedzy;

  • rozwijanie myślenia logicznego m.in. poprzez wdrażanie do odczytywania zakodowanej informacji, do rozumienia wybranych oznaczeń symbolicznych, np. strzałki; rozpoznawanie zasady dobierania obrazków w domino;

  • porównywanie liczebności elementów w zakresie pięciu; rozwijanie umiejętności określania, czego jest najmniej, a czego najwięcej; wdrażanie do rozumienia pojęcia liczby 5 i jej graficznego obrazu; rozwijanie orientacji przestrzennej m.in. poprzez odróżnianie odległości: blisko, daleko, bliżej, dalej oraz wskazywanie, gdzie znajduje się przedmiot, z użyciem określeń: na, pod, za, obok, w.

Jak wspierać dziecko?

Warto wykorzystywać różne sytuacje, by pobudzać ciekawość świata i na przykład podczas spaceru lub wyjścia po zakupy zadawać dziecku różne pytania, które zmuszą je do przemyśleń, w jaki sposób coś powstaje, skąd się bierze dany produkt itp. Można nie tylko podsuwać gotowe informacje, ale też skłaniać do poszukania odpowiedzi na te pytania, zastanowienia się, gdzie takie informacje można (bezpiecznie) znaleźć i pomóc dziecku do nich dotrzeć. Takie działania będą wyrabiały w dziecku aktywność poszukiwania i potrzebę samorozwoju.

Warto porozmawiać o… tym, że trzeba dbać o otoczenie!

Warto rozmawiać z dzieckiem o tym, że jeśli chcemy cieszyć się otoczeniem, przyrodą, to musimy nauczyć się tak żyć, by o nie dbać i że każdy z nas jest za to odpowiedzialny. Najlepiej zastanowić się wspólnie z dzieckiem, co zrobić, by zatroszczyć się o najbliższe otoczenie, niekoniecznie od razu podsuwając gotowe propozycje, ale zadając pytania o to, w jaki sposób ono chciałoby / mogłoby dbać o otoczenie.

Opowiadanie o obrazie – dla dziecka i rodziców

Jesienny las zaprasza nas na wspaniałą wędrówkę. Musimy być uważni, dobrze wytężać wzrok, by w różnorodności kształtów i barw dostrzec całe bogactwo, które skrywa się przed nami.
W plątaninie gałęzi i krzewów, na leśnych polanach porośniętych miękkim mchem, pośród paproci, pomiędzy wyścielonymi przez opadające liście i szyszki ścieżkami odnajdziemy wychylające się spod leśnej ściółki kapelusze. Brązowe borowiki, rude rydze, złociste opieńki, ale także jaskrawoczerwone i upstrzone białymi kropkami złowrogie muchomory. Wszystkie zachwycą nas bogactwem swych barw i kształtów. Niektóre z nich są przysmakiem i dodatkiem do potraw, inne są szkodliwe dla zdrowia, a nawet trujące. Mogą zbierać je tylko dorośli, którzy opanowali umiejętność ich rozróżniania. Na obrazie artysta przedstawił „trofeum” leśnych zbiorów: wysypujące się z kosza złocistobrązowe opieńki. Ich obraz przywołuje leśne zapachy.

Komentarze są wyłączone.