„OSIOŁEK” – logopedyczna bajka fabularyzowana

Dziecko ma przed sobą lusterko. Opowiadamy historyjkę (bajeczkę) i pokazujemy ruchy języka – a dziecko naśladuje nas.

 

„OSIOŁEK” – logopedyczna bajka fabularyzowana

 

Pewnego razu na polanie w lesie spał sobie osiołek (naśladujemy chrapanie). Kiedy nastał ranek, osiołek się zbudził, bardzo szeroko otworzył swoją buzię i ziewnął (ziewanie). Nagle poczuł się głodny. Nabrał sporo trawy do pyska (otwieranie i zamykanie buzi) i dokładnie zaczął ją żuć (naśladowanie żucia). Po swoim śniadaniu osiołek oblizał ząbki, żeby były czyste. Każdy ząbek po kolei… (przesuwamy językiem po zębach). Jedno źdźbło przykleiło się do podniebienia, trzeba było je koniecznie oderwać (przesuwamy językiem po podniebieniu). Osiołek po posiłku poczuł się znacznie lepiej. Zaczął biegać po polanie (kląskanie). Po chwili podskoczył w górę i opadł na ziemię ( ruchy te naśladuje język – raz w górę (język do nosa), raz w dół (język na brodę, buzia szeroko otwarta)). Po wyczerpującej zabawie, zmęczony osiołek podszedł do strumyka i napił się wody (język zwinięty w rurkę). Zrobiło się już późno. Przed nocnym spaniem osiołek dokładnie umył każdy ząbek (język przesuwamy po wewnętrznej i zewnętrznej ścianie zębów). Umył także policzki (językiem przesuwamy po wewnętrznej stronie policzków). Kiedy ostatnie promienie słońca chowały się za horyzont, spokojnie zasnął (cha…psi…).

 

Komentarze są wyłączone.